Հայաստանը շարունակում է ապրել, շնչել և արտաշնչել հանուն հավաքական Արևմուտքի

Հայաստանում սիրում են խոսել, թե հայերը պետք է չլինեն արևմտամետ կամ ռուսամետ՝ հայերը պիտի լինեն ՀԱՅԱՄԵՏ: Ընդ որում, չեն կաող բացատրել, ինչ ասել է հայամետություն: Կարծում եմ, նման բան չկա, քանզի չկա Հայաստան՝ չկա Հայաստան որպես սուբյեկտ աշխարհաքաղաքականությունում կամ միջազգային իրավունքում, կա ընդամենը օբյեկտ, որը իր ստեղծման օրվանից ծառայում է բացառապես օտարի՝ Արևմուտքի շահերին: Իսկ եթե ուղեղ ունենանք և հիշենք, թե ինչ է Արևմուտքը Հայաստանի և հայ ժողովրդի համար, այլևս չենք զարմանա, թե ինչու հայտնվեցինք այս վիճակում, որը ժողվարչապետն անվանում է աննախադեպ ինքնիշխանություն, սուվերենություն, անկախություն և այլն, և այլն:

Ընդամենը մեկ հարցադրում եմ առաջարկում մի քանի հարցից, որի պատասխանն ամեն ինչ կհստակեցնի: Եվ ուրեմն.

Ինչո՞ւ Արցախը դուրս բերվեց Հայաստանի կազմից 1991-ին, այն դեպքում, երբ 1989-ի դեկտեմբերի 1-ին անձամբ Գորբաչովն էր այդ միացումը հովանավորել Պոլիտբյուրոյի գլխավորությամբ: Հակառակ դեպքում ՀԽՍՀ կենտկոմի առաջին քարտուղար Սուրեն Հարությունյանը երբեք ռիսկ չէր անի գնալ այդ քայլին (այլ հարց, որ Պոլիտբյուրոյի անդամներից ոմանք էլ Ադրբեջանին ասում էին, թե՝ չհամաձայնեք հայերի և մեր որոշմանը, պայքարեք):

Ինչո՞ւ Տեր-Պետրոսյանն արդեն 1992-ին հայտարարում էր (մասնավորապես, «Комсомольская правда»-ին տրված հարցազրույցում), թե Ղարաբաղի լուսավոր ապագան Ադրբեջանի կազմում է:

Ինչո՞ւ 1994-ի հաղթանակից հետո Հայաստանը չճանաչեց Ղարաբաղի անկախությունը կամ չմտցրեց իր կազմի մեջ, այն դեպքում, երբ դրան ոչ մի աշխարհաքաղաքական աղետ չէր հետևի, ոչ էլ նոր պատերազմ՝ Ադրբեջանն ուժասպառ էր եղած:

Ինչո՞ւ նախագահ Քոչարյանի օրոք Հայաստանում ստեղծվեց Միացյալ Նահանգների ամենախոշոր հետախուզական բազաներից մեկը՝ Ռուսաստանի և Իրանի դեմ ուղղված, դեսպանատան տեսքով:

Ինչո՞ւ հայտնվեցին Հայաստանում ամերիկյան բիոլաբորատորիաները:

Ինչո՞ւ Հայաստանում 90-ականների կեսից բացվեցին բոլոր դռները արևմտյան դոնորների համար և մեկնարկեց գրանտակերների սերիական աննախադեպ արտադրությունը, որը կլանեց քաղաքացիական հասարակության ամենաակտիվ, ամենաճարպիկ սեգմենտները և այլասերեց երկիրը բոլոր իմաստներով:

Ինչո՞ւ Հայաստանը սկսեց եվրաինտեգրացիայի հակազգային, համենայն դեպս՝ ոչ պետքական պրոցես, որը վերածվեց եվրաասոցացման:

Ինչո՞ւ կայացավ գրանտակերերի հեղափոխությունը:

Ինչո՞ւ պարտվեց և հանձնվեց Արցախը:

Ինչո՞ւ Արցախի քաղաքական ղեկավարությունը մերժեց Վլադիմիր Պուտինի փրկիչ առաջարկը՝ դիմել Արցախի Ազգային ժողովի անունից ՌԴ ղեկավարությանը Ռուսաստանի կազմ մտնելու խնդրանքով և ողջ բնակչությանն ապահովել ՌԴ անձնագրերով, որը փրկության և անվտանգության ամենամեծ երաշխիքը կլիներ, իսկ Օսիայի, Աբխազիայի և Մերձդնեստրի օրինակը՝ վառ ապացույց ասածին:

Ինչո՞ւ առ այսօր ընդդիմությունը, որն ունի բավարար ռեսուրսներ՝ մարդկային, նյութական, չի կարող պատասխան հեղափոխությամբ զրկել արևմտյան գրանտակերներին իշխանությունից:

Ինչո՞ւ հայրենի ընդդիմությունը չի ընդդիմանում արևմտյան ոչ մի պրոյեկտի, լինի դա 2022-ի հոկտեմբերի 6-ը Պրահայում, թե Թրամփի ուղին, որը ոչ այլ ինչ է, եթե ոչ Թուրանի կառուցում, այսինքն՝ հակառուսական, հակաչինական, հակաիրանական աշխարհաքաղաքական ռումբ:

Այս «ինչուների» պատասխանի գոյականը մեկն է, սկսվում է «Ա» տառով:

Թվարկածս ողբերգական կետերը տեղի ունեցան կամ տեղի չունեցան բացառապես ԱՐԵՎՄՈՒՏՔԻ շնորհիվ, նրա կամքին համաձայն և համապատասխան: Ստացվում է, որ Հայաստանի Հանրապետությունն իր ստեղծման պահից գեթ մեկ օր չի ապրել իր համար, գեթ մեկ բան չի արել իր շահերից ելնելով՝ Հայաստանն իր ստեղծման պահից ապրել, շնչել և արտաշնչել է ԲԱՑԱՌԱՊԵՍ Արևմուտքի և արևմտյան շահերի համար:

Կարծում եք, հայ ժողովրդի մուրա՞զն էր ամերիկյան հետախուզական բազան, թե՞ հակազգային գրանտակերների բուծումը:

Գուցե ազգային մուրազը Թրամփի ուղի՞ն է՝ Ադրբեջանի երջանկությունն ու Թուրանի կայացումը, թե՞ Արցախի դուրս շպրտելն էլ մուրազ Հայաստանի կազմից 1991 թվականին:

Ինչևէ, Հայաստանը շարունակում է ապրել, շնչել և արտաշնչել հանուն հավաքական Արևմուտքի: Ինչ արած, այդպիսին են բոլոր ժամանակների հայկական էլիտաները: Նշանակում է՝ երկիրը երկար չի ձգի, և շատ շուտով մենք կառերեսվենք անխուսափելի պատմական, երկնային պատժի հետ:

Ամեն…

Արտյոմ ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ

Մեկնաբանություններ